نزدیکبینی یا میوپی چیست؟ از علائم تا کنترل پیشرفت آن در کودکان و بزرگسالان
نزدیکبینی فقط یک «شماره منفی عینک» نیست. عینک و لنز میتوانند دید را اصلاح کنند، اما در کودکان مسئله دیگری نیز مطرح است: آیا میوپی در حال پیشرفت است؟ پیشرفت تحقیقات باعث شده مدیریت میوپی از اصلاح ساده تاری دید فراتر برود و به یکی از حوزههای مهم مراقبت بینایی تبدیل شود.

نزدیکبینی دقیقاً چه اتفاقی برای چشم ایجاد میکند؟
اگر نوشتههای روی تابلو، چهره افراد از فاصله دور یا علائم خیابان برایتان تار هستند اما اشیای نزدیک را واضح میبینید، ممکن است دچار نزدیکبینی یا Myopia باشید.
در چشم سالم، نور پس از عبور از قرنیه و عدسی تقریباً روی شبکیه متمرکز میشود. در چشم نزدیکبین، نقطه تمرکز نور به جای شبکیه، جلوی شبکیه قرار میگیرد. نتیجه این اتفاق، تاری دید در فاصله دور است.
یکی از دلایل اصلی این وضعیت میتواند طول بیشتر کره چشم باشد؛ البته شکل قرنیه و عدسی نیز در سیستم اپتیکی چشم نقش دارند.
علائم نزدیکبینی چیست؟
نزدیکبینی همیشه با علائم شدید شروع نمیشود. بعضی افراد تا زمان انجام معاینه متوجه تغییر دید خود نمیشوند.
نشانههای رایج میتواند شامل تاری دید دور، جمع کردن چشمها برای واضحتر دیدن، خستگی چشم و در بعضی افراد سردرد باشد. در کودکان، نزدیک شدن بیش از حد به تلویزیون یا مشکل در دیدن تخته کلاس نیز میتواند دلیلی برای بررسی بینایی باشد.
تشخیص قطعی نزدیکبینی باید از طریق معاینه بینایی انجام شود.
آیا نزدیکبینی فقط به معنی نیاز به عینک است؟
نه لزوماً.
عینک یا لنز تماسی میتواند تاری دید ناشی از میوپی را اصلاح کند؛ اما در کودکان موضوع مهم دیگری نیز وجود دارد: سرعت پیشرفت نزدیکبینی و رشد طولی چشم.
اهمیت این مسئله در آن است که درجات بالاتر نزدیکبینی با افزایش احتمال برخی مشکلات چشمی از جمله جداشدگی شبکیه همراه است.
بنابراین در سالهای اخیر مفهوم Myopia Management یا مدیریت نزدیکبینی به بخش مهمی از مراقبت بینایی کودکان تبدیل شده است.
آیا میتوان سرعت پیشرفت نزدیکبینی کودکان را کاهش داد؟
پژوهشهای سالهای اخیر نشان دادهاند که در بعضی کودکان، روشهای مشخصی میتوانند سرعت پیشرفت میوپی را کاهش دهند.
یکی از روشهایی که مورد مطالعه قرار گرفته، استفاده از لنزهای تماسی چندکانونی مخصوص است.
مطالعه BLINK که با حمایت National Eye Institute انجام شد نشان داد بعضی لنزهای چندکانونی توانستهاند رشد طولی چشم و پیشرفت نزدیکبینی را در کودکان کاهش دهند. مطالعات پیگیری نیز نشان دادهاند بخشی از اثر درمان پس از قطع استفاده در اواخر نوجوانی حفظ شده است.
این موضوع البته به معنی مناسب بودن چنین لنزهایی برای تمام کودکان نیست. انتخاب روش کنترل میوپی باید پس از معاینه و براساس شرایط هر فرد انجام شود.
نقش بیرون رفتن کودکان از خانه چیست؟
این بخش جالب است.
National Eye Institute گزارش میکند کودکانی که زمان بیشتری را در فضای باز میگذرانند، احتمال کمتری برای ابتلا به نزدیکبینی دارند؛ هرچند سازوکار دقیق این ارتباط هنوز کاملاً روشن نیست.
بنابراین فعالیت در فضای باز میتواند یکی از اجزای سبک زندگی سالم برای کودکان باشد، اما جایگزین معاینه چشم یا درمان تجویزشده نیست.
عینک معمولی میتواند نزدیکبینی را کنترل کند؟
عینک تکدید معمولی عمدتاً برای اصلاح تاری دید استفاده میشود.
این موضوع با «کنترل پیشرفت میوپی» متفاوت است.
امروزه طراحیهای اپتیکی خاصی برای کنترل میوپی وجود دارند و مطالعات مختلفی روی لنزهای عینک و لنزهای تماسی مخصوص انجام شده است.
بنابراین هنگام تهیه عینک برای کودک نزدیکبین، سؤال فقط این نیست که «شماره عینک چند است؟»؛ سرعت تغییر نسخه و وضعیت رشد چشم نیز اهمیت دارد.
چه زمانی باید برای معاینه مراجعه کرد؟
اگر تاری دید دور، تغییر محسوس دید، خستگی چشم یا مشکل در دیدن اشیای دور ایجاد شده است، بهتر است بینایی بررسی شود.
در کودکان، معاینات اهمیت بیشتری پیدا میکنند؛ زیرا نزدیکبینی معمولاً میتواند از سنین مدرسه آغاز شود و طی سالهای رشد تغییر کند. NEI شروع معمول نزدیکبینی را حدود ۶ تا ۱۴ سالگی ذکر میکند.